دارف گورامی (Dwarf Gourami) با نام علمی Trichogaster lalius یکی از ماهیان زینتی آب شیرین و محبوب در آکواریومهاست. این ماهی بومی آسیای جنوبی، بهویژه کشورهایی مانند هند، بنگلادش و پاکستان است.
ویژگیهای ظاهری:
اندازه: حداکثر تا حدود ۷.۵ سانتیمتر رشد میکند.
رنگبندی: بسیار متنوع؛ از جمله آبی درخشان، قرمز، نقرهای، نارنجی و ترکیبی.
نژادهای رایج:
Neon Blue Dwarf Gourami
Powder Blue Dwarf Gourami
Flame Dwarf Gourami
رفتار و خلقوخو:
رفتار صلحآمیز: معمولاً آرام و اجتماعی است و با بیشتر ماهیان همزیست میشود.
قلمروطلبی ملایم: نرها ممکن است نسبت به یکدیگر کمی تهاجمی باشند، بهویژه در فضاهای کوچک.
شناور در نواحی میانی تا بالایی آب.
شرایط نگهداری:
دمای مناسب: ۲۴ تا ۲۸ درجه سانتیگراد
pH آب: ۶ تا ۷.۵
حجم مناسب آکواریوم: حداقل ۳۰ لیتر برای یک جفت
گیاهان طبیعی: این ماهی در آکواریومهای گیاهدار احساس راحتی بیشتری میکند.
تغذیه:
همهچیزخوار: از انواع غذاهای خشک، زنده (مثل آرتمیا)، و یخزده تغذیه میکند.
برای حفظ رنگ و سلامتی، بهتر است تغذیه متنوع باشد.
تولید مثل:
روش تولید مثل: نرها لانه حبابی میسازند.
شرایط تحریک تخمریزی: افزایش دمای آب و تغذیه مناسب
نر پس از تخمریزی از لانه مراقبت میکند، اما بهتر است پس از بیرون آمدن نوزادها جدا شود.
نکات مهم:
حساس به شرایط نامناسب آب است (بهویژه نوسانات آمونیاک یا نیترات).
مستعد برخی بیماریها مثل ویروس دارف گورامی است که درمان مشخصی ندارد؛ بنابراین خرید از فروشگاههای
بیماری های رایج
بیماریهای رایج دارف گورامی (Dwarf Gourami) معمولاً شامل چند نوع عفونت و مشکلات متداول در ماهیان آکواریومی است. یکی از شناختهشدهترین و نگرانکنندهترین بیماریها، بیماری ویروسی مخصوص دارف گورامی است.
۱. بیماری ویروسی دارف گورامی (Dwarf Gourami Iridovirus)
نوع بیماری: ویروسی (نوعی عفونت ویروسی خاص)
علائم:
کاهش اشتها و بیحالی
رنگپریدگی بدن و لکههای سفید یا خاکستری
تورم شکم (نفخ)
تنفس سریع و سطحی
از دست دادن تعادل یا شنا کردن غیرطبیعی
درمان:
متأسفانه این بیماری درمان قطعی ندارد.
جلوگیری از شیوع با قرنطینه ماهیان جدید و حفظ شرایط آب سالم اهمیت زیادی دارد.
نگهداری ماهیان در استرس کمتر و آب تمیز برای کاهش ریسک ابتلا مهم است.
۲. بیماریهای انگلی
علائم: خاراندن بدن به اجسام، لکههای سفید (مانند بیماری سفیدک یا Ich)، تنفس سریع.
درمان:
استفاده از داروهای ضد انگل مانند محلولهای مالاشیت گرین، متیلن بلو یا داروهای مخصوص سفیدک.
تعویض منظم آب و حفظ بهداشت آکواریوم.
۳. عفونتهای باکتریایی
علائم: زخم یا لکههای قرمز، بالههای خورده شده، تورم و التهاب.
درمان:
آنتیبیوتیکهای مخصوص ماهیان، مانند اکسیتتراسایکلین یا تتراسایکلین، بهصورت تجویزی.
حفظ کیفیت آب برای پیشگیری از بروز مجدد.
۴. بیماریهای قارچی
علائم: رشد کپک سفید یا پنبهای روی بدن و بالهها.
درمان:
استفاده از داروهای ضد قارچ مثل مالاشیت گرین یا فرمولاسیونهای تجاری ضد قارچ.
نکات مهم برای پیشگیری بیماری
تعویض مرتب آب (حدود 20-30٪ آب هر هفته)
تمیز نگه داشتن تانک و فیلتر
کنترل دمای آب و پارامترهای شیمیایی
عدم تغذیه زیاد و حذف باقیماندههای غذا
قرنطینه ماهی جدید قبل از اضافه کردن به تانک اصلی









